Тодолтун

Үүлс мэт хөвөн
Үндэс мэт батжин
Үлгэр мэт өвлөгдөж
Үргэлжлэл болон оршму зэ
Хат болон сууж
Хайруу цагийг давж
Хамтаар урагшлан зорих
Хана мэт үйлийг яанам бэ
Гэгээ болон үзэгдэх
Гийн тодлох учиг буюу
Гэрэлтэн бадамлах гал мэт
Гэр юундаа нэгднэм зэ
Атган байх гар мэт
Зангидан байх сэтгэлийг
Завсар үгүй манах түүчээ
Зарлиг болон ирэв үү
Хэн бүхэн хүснэ үү
Хэрэг болгон зорив уу
Хэлэх үгээр дэмнэнэ үү
Хэрсүү утгаар урлав уу
Амьсгал минь давчдах нь
Ай юуны учир вэ
Айсуй бүхний чигийг
Зөгнөн буй мэдрэмж үү
Чимээ болон цуурайтаж
Чихэнд мэдээ ирэв үү
Чихэр давс мэт орчлонд
Чиглэл болон дэмнэв үү
Таван тивээр аялсан
Тоолол юугаан хүлээе дээ
Тайлал болон оршсон
Учрал болгон илгээе дээ
Мэнд юуг минь мэдсэн бол
Магад үнэнийг таних биз
Мишээн гэрэлтэх сарнаар
Мөр юугаан тодолтун

Уудам

Уудам ухаанаар учгийг тайлвал
Урсгал дөлгөөн мөрөн мэтээ
Урдах замын чигийг харвал
Урган буй цэцэг мэтээ
Төөрөг юугаар цоморлиг дэлгэрч
Түмэн ардын заяа түшиж
Төгс оюунаар гэрэлтэн гийх
Тэрхэнтэй үйлийн учиг тодров уу
Хэн бүхэн тайлах учгийг
Хэрэг болгон дэлгэн буухуйд
Зөн мэдрэмж сэргэн ундарч
Зүүд нойрноос сэрэн өндийнө

Оршихтун

Энд тэндээс эвлүүлсэн
Эрчим юугаар холбосон
Тойрон хүрээлэх ард нь
Тод илрэл болохтун
Хүрээ юугаан жигдрүүлэхтүн
Хүсэл юугаан бадруулахтун
Авьяас юугаан илрүүлэхтүн
Алхам юугаан тааруулахтун
Мандан буй нарыг харна уу
Магад бидний хүчин буй
Өлзий юугаан эрчимнэхтүн
Өгөөж болон бадрахтун
Уухай болон эвлэхтүн
Умраас өмнийг зорихтун
Учиг тайлан замнахтун
Ул болон үлдэхтүн
Дээрээс биднийг замнахтун
Дэрлэгүн утгаар нь хөглөхтүн
Дэмнэн дамнан мөнхрөхтүн
Дэргэдэх замыг тодлохтун
Мөр юугаан үлдээхтүн
Мөчир юугаан ургуулахтун
Мөнх Хөх Тэнгэртээ
Мэнд болон оршихтун

Бидний тавилан

Мөр нь Гүн СУУ билэгээр тодорч
Мөнхийн болоод одоо ирээдүйг зөгнөж
Мандан буурах төлөв бүхнийг шүтэлцээг
Магад үнэнээр гаргах КАУ Жүй Ир буюу

КАТУ ЭН ухаанаар эвлүүлэх түрлэг
КААН ухаанаар өвлүүлэх учиг
Харвах сум мэт бай юугаан
Харцага бүргэд мэт онилном зэ

Сүргийн манлай болсон
Сүлд тугийг бадрааж
СУУ билэгээр цогцолж
Сургааль бүхнээр биелж

Ашдын заяаг тулах
Андын ДЭМ-ээр мөнхөрч
Аадар болон мохоох
АЛТАН бүхнээр тодолму

МӨНХ Тэнгэрийн хүчин дор
Мөрлөн явах ӨВ ГҮДийн ухаанд
Мөнхрөхүйн жам ИХ ЗАСАГ
Мөр болох бидний тавилан буй за

Мод

Талд ургасан улиас модны үндэс мэт
Тайван бөгөөд бат сууж дэлгэрсэн биз ээ
Танхил насан өнгөрч буйг ухаарсан цагтаа
Таавар мэт орчлонг мэдрэн тольдном зэ
Элсэнд ургасан эгэл нэгэн тоорой мэт
Эр болж хат болж оршихуйд сүвлэж
Энд тэндээс гэрэлтэн байх сувданд шингэж
Эх бүхний заяа тавиланг тодлох буюу зэ
Хаданд ургасан хайлаас модны үндэс мэт
Хатуу бүхнийг даван туулах хүчин болж
Хайр элбэрэл ухаарал бүхнээр дэлбээлж
Харийн холд ч эрчим юугаан түгээнэм зэ

Хэлхээс

Зөөлөн гэж бодно уу зүрхийг минь
Зөвийг өгүүлнэ гэж ухна уу бодлыг минь
Зүүднээс сэрсэн гэж мэдэрнэ үү сэтгэлийг минь
Зүсэр бороо мэт дэвтээнэ гэж тайлна уу харцыг минь
Чин үнэн гэж юуг хэлнэ вэ
Чимхийн төдий орох эрчмээр тэтгэгдэх буюу за
Чихэр мэт давс мэт гашуун байж болох ч
Чиглэл хэмээн голчоо болгон харнам за
Аадрын үүл мэт намайг нөмрөх буюу за
Алтан хэмээх нь юуг тодлох гэж ухаарнам зэ
Ашдын тавиланд хүсэл болон дэлгэрэх зүйг
Амар болгон нэрлэн байж тунхагланам за
Ээдрээ бүхнээ гарган байж эвлэнэм зэ
Эрчим болгон сүлэн байж тунарах буюу
Ээлэг занд түлхүүр болж хүрээ үүсгэн
Энэрэл ухаарлын хэлхээс болон хамарнам за

Цаган ирэхэд

Замбуу тивийн гүйлдээр
Захгүй орчлонгийн хөвөөгөөр
Солонгон гэрлээр хэлхэж
Сонин болгон оршоож

Алд алдаар тунарах
Айзам хөг эгшиглэн
Аргагүй зүрхэнд хүрэхэд
Амсар нээгдэн тосму

Төөлөх хаяанд түмээр тоологдон
Түлхүүр болон гэрлээр түгэн
Хээнээс учиглан хэрэг зүглэхэд
Хэтийн тавилан намайг дуудав уу

Арга билэг авьяас бүрээ
Аргагүй эргэх учиг тулахад
Алаг зүрхний хүсэл нэгдэж
Атаа Тэнгэрээр золгон баймуй

Хөөрч догдлох үүлсийн чимээ
Хүмүүний ЕРТӨНЦӨД бодол түгээнэм
Хүсэл болсон цаган ирэхэд
Хөрст Дэлхий хайраар илбэнэм

Юунд хэлхнэм

Үндэс мөчирөөрөө салаалж
Үйл юугаараа нэгдэж
Үргэлжлэл болон орших
Үрс балчирууд минь
Халгах түүхийн үргэлжлэл
Хатуу бүхний эхэнд
Хайрах цас мэт үгсээр
Хажуудахаа хэмлэх нь юуных вэ
Өвгүдөөс ургаагүй мэт
Эмгүдээс унаагүй мэт
Үнэн гэдгээр учиглаагүй мэт
Үгсийг юунд хэлхнэм бэ
Алаг зүрхэндээ бүгдийг
Агуулан байх сэтгэл шүү
Алагхан хорвоогийн жамыг
Туулан байж, танин байж
Түшин байж, товлон байж
Хэлхээ бүхнээ бөхөлж
Хэтийн замаар замнах бус уу
Ай үрс минь
Амнаас гарах үгсээр
Аргамж юу бөхөлнөм шүү
Алдуурах мөч бүхэнд
Ашдын тавилан тодорном зэ

Хайр

Үнэнээр замнахыг хайр гэж хэлнэм зэ
Үйлээрээ харуулахыг хайр гэж ухнам за
Үргэлжлэл болж ургахыг хайр гэж ухаарнам за
Үг минь чамайг дэмнэж байвал тэр хайр
Эхлэл төгсгөл гэж байдаг бол тэр хайраар хэмжигдэж
Энэхэн замбад нар мэт гэрэлтэж хүртнэм зэ
Ээлэг зан эвсэг ухаанд шигтгээ болж
Эрдэм оюунаар хүчээн нэмж түгнэм зэ
Торго мэт аядуу зөөлөн буюу тэр
Тос мэт асан дүрэлзэн бадамлах буюу за
Тоолох насан дууссан ч үргэлжлэн байгааг нь мэдэрч чадвал
Таны миний бидний тавилан тэр буюу за

Хаш Эрдэнийн

Будан татсан Тэнгэрт нь

Буурал хангай анирлаж

Буцаад ирэх сэтгэлд нь 

Булаг шанд нь оргилном зэ

Хайр энэрэл түгэн 

Хатан зориг бялхан

Хагацал гуниг мартагдан

Хайруу өвлийг давам за

Өндийн боссон зүрх нь

Өнгийн солонгоор туяарч

Өвлүүлсэн түүхийн гэрэлт мөч

Өнөд намайг дуудах юм

Эл ГЭР -ийн Эзэн буюу за

Энх тунхийн мэнд буюу за

Эрч юуг эвээр бөхөлж

Эрдэм болж оршихуйд бадарнам за

Таних мэдэх нь талаар давам за

Таарсан бүхэн нь сөгдөн мөргөм зэ

Ташуур болж хүчийг мэдрүүлнэм зэ

Таны миний хүсэл биелнэм зэ

Хатууг цайруулах хүчин буюу зэ

Хавар буусан эрчим буюу за

Хан Тэнгэртээ энэ л хэвээрээ

Хаш Эрдэнээр хүрээгээн босгоюу за

Тэтгэюү зэ

Уурласан бүхэн дайсан бус
Инээсэн бүхэн нөхөр бус
Өвгөдийн үгийг мөр болгоюу зэ
Ухаан билэг юугаан
Уужим  сэтгэлээр тэтгэюү зэ
Сэтгэл гээч сэлэн байх далайн давалгаа мэтээ
Сэлүүрээ барин давалгаа юуг
Тогтоон байх хүчит эрчим буюу зэ
Уужим гүн ухаанаар урд замаа харнам зэ 
Ухаарал хайрласан үгийг өөлж бүү тараанам за

Юугаан хийх вэ

Харийн нутагт юугаан хийх вэ үр минь
Хүсэл нь байвч бэлчээр үгүй юм даа
Хүрэх алсаа гэж тунгаасан юм бол
Хүрэн зүрхэндээ хайр энэрэлийг түгээ дээ
Алагхан үр минь алсын нутагт юугаан хийх вэ
Айлсаж буух түмэн олон чинь буй гэж үү
Аадар болон орчлонг дэвтээх ухаан үгүй бол
Анд олон нөхдөө юунд орхином зэ
Хээрээс үнэртэх салхинд шингэсэн
Хэнзхэн цагаан цэцэг бил үү дээ үр минь
Хэлсэн үг чинь хэн нэгнээ дэмнэхгүй юм бол
Хэрэг болгон юундаа урсгах билээ дээ
Эх Дэлхийн үр нь билээ дээ хүү минь
Энэхэн заяаныхаа эзэн нь билээ дээ чи минь
Эв эе хамгаас эрхэм буюу зэ
Эрдэнэ болж хондод урганам буюу зэ

Мину зэ

Зөөлөн дулаан сэтгэлийн гал
Зүгээр нэг урсах гэж үү
Зөвлөн байх үгсээр дамнан
Зүрхэнд хүрэх нь юуных вэ
Ай хөөрхий уяхан Замбуу тив мину зэ
Хэлэх үг минь урсвал хө
Хээрийн салхи мэт дүүлнэм буюу
Хэнд ч зориулсан утгын ур
Хээгээр цогцлоон дэлгэрнэм зэ
Ай хөөрхий Асралт Тэнгэр мину зэ
Наадан суухад насан бага гэж үү дээ
Наран доор бүгд л ил буюу зэ
Наашлан суух билэгийн хүрдэн
Надад оршихуйн жамыг ухуулам буюу
Ай хөөрхий Анд олон мину зэ

Цаглашгүй

Бахархал минь билээ та нар минь
Бардам алхлах нутаг юугаан хамгаалан өмгөөлөн
Босоо оршиж, бодлоо цэгнэж
Буурлуудын булгилах хайрыг
Бяцхан бие минь мэдэрнэм шүү
Бусдаас харамлах биш хамтаар хариуцсан
Бид гэж бэлчээр юугаан тэлнэм зэ
Алдхан ухааныг минь тэлж
Арвинтай учгаар сурганам зэ 
Авах гээхийн ололтыг
Алдаар тэлнэм зэ та нар минь
Цогц болон ундарнам зэ хө
Цацраг юугаан түгээх эрдэм буюу за
Цаадахын цаадах, гүний гүнд, далдын далд
Амь юу минь оршном буюу
Цаглашгүй насалсан тавилан юугаан бөхөлнөм зэ хө

REN TUULI ok

Тавилан

Өөртэйгөө тэмцэлдсэн энэ хэдэн өдөр
Өрөвдөх дууг сонсохыг үл хүснэ
Өлчир бат хат суулгаж
Өндийн босох л зам үлдсэн

Туулах замаа бэрхээр харах уу
Давах ёстой даваагаа гэж мэдэрнэ үү
Эргээд харах ухааныг хөглөж
Энэ биеэр тааран эвлэх үү

Урагшлах замын мөрийг харж
Өвгөдийн ухааныг ажин сүлжиж
Гарах шат минь урд харагдана
Гарцаагүй л алхах  тавилан юм даа

Аадар буулаа

Аадар буулаа
Алтан нарыг дэмнэн байж аадар буулаа
Арвин  их хур аадар болон бууж
Асгарах их эрчим
Алаг дэлхийг бүрхэнэм зэ

Хөх Мөнх Тэнгэрээс нь
Хөрстөд буусан ниргэлтэнд
Хүн төрөлхтөнд өгүүлэх
Хүчит түүх эргэн ирэв

Аадар буулаа
Аянга цахилгаан гялбан байж
Айдас түгшүүрийг урсган байж
Аадар буулаа

Ай үрс минь тэнхээ юугаан бэлд
Алиа хошин билэг урганам зэ
Хүчит төрийн тулах багана шүү
Хүрэх алсын гялбаа гэрэл шүү

Тодолму

Давтагдах нь үгүй давалгаанд алхан байж одов уу
Дардан зам гэж үгүйг  дахин би ойлгов уу
Хүрч болох мөрөөдөлд гараа би тосов уу
Хүүний энэхэн тавиланг эргэн байж туулав уу

Эргэх дөрвөн улиралд ээлж ирсэн орчлонд
Энэ биеийн тэнхээг эрчмээр сүлэх урсгалд
Наран гийх цацраг бултаар гийгүүлэн байхуйд
Наашлан ирэх түрлэг хөлийг норгон сүлжмү

Эв санаа нэгдэн эхлэлд хүчин өргөхөд
Энх тунхийн тангараг цусаар урсан сүлэлдэнэ
Хэрхэх учир тодорч, хэтийн зорилго нягтарч
Хэвт журам, ёс жаягаар хүрээ юугаан тодолму

Анд минь би

Анд минь би уйлан байна
Алагхан зүрх минь гунигаар дүүрч цалгин байна
Хатуу бүхнийг мэдсэн болохоор тэр биз
Халуун нулимс минь хацар даган урсан байна
Дэргэд минь үгүйд үгүйлэн байж туниж байна
Дэндүү хатуу үнэнийг мэдээд үймэрч байна
Дэлхийн төлөө хийсэн бүхнийг нь мэдээд уяран байна
Дэргэд минь хамт байгааг мэдрээд өр минь өвдөж байна
Урсах нулимс гашуун байдгийг мэдэж байна
Урагшлах замын хатуу бэрхийг сануулан байна
Гэвч надад зогсох мөч байхгүй
Гэгээ татуулан урагшлах зам үлдсэн
Хөх Мөнх Тэнгэрийн зарлиг юугий нь даган
Хөрстөд амьдрах хугацаа бүрээ шавхан
Ариун удмынхаа өндөр нэрийг гарган
Амласан тангарагтаа үнэнч гэдгээ харуулна би
Анд минь би уйлан байна
Амьсгалах бүрийдээ өр минь өмрөн байна
Атаат дайсны сумыг би цайруулна
Алаг үрсийн заяа тавиланг зөөллөнө би
Өрдсөн гал нь өөдөөс нь сөрвөл яах бол тэд
Үйлийн үр хатууг мэдээд яах бол тэд
Үнэн гэдэг хатуу байдаг гэдгийг мэдээд яах бол тэд
Үргэлжлэл болон намайг байгааг мэдээд яах бол тэд

Үзүүлнэм зэ

Ав Эв Ов Андын Дэмээр
Ахуй төр минь бүтнэм бусуу
Алаг зүрхний Хэмээр
Аливааг ухсан бус уу

Хөх Тэнгэртээ залбирч
Хүрэх замаа олсон бус уу
Хөхрөн байгааг нь мэдэрч
Хүслээн шивнэсэн бус уу

Наран мэт гэрэлтэх
Насан туршийн хүсэл
Надад замыг заан
Түүх болон гэрэлтэв үү

Ээдрээ бүхнээ тайлах
Эргэлзээ бүхнээ гаргах
Энэ л орчлонгийн үнэнд
Эвлэн нэгдэх ухаанд

Ивээл хайраа түхүүр болгон
Их Эр Дэмийг эгнэгт тулж
Идэр насыг хүчин болгон
Ирэх цагийг товлон хүүрнэж

Зүүдээ мөрөөдөл болгохуй дор
Зөнч мэргэн үгсээр илбэхүй дор
Зөв зүгээ олон бүхүйд
Зөнгөөрөө өөрөө бадрах гал

Хацар гоо түүхийн жимээр
Халуун зүрхээ надад  үзүүлэм зэ
Хаан эрдэнийн учиг дор
Хамгийн зангилаа дэлгэрнэм зэ