Оршвой

Сэм сэмхэн урсах уу
Сэргэлэн оргилон орших уу
Сэтгэлийн гүнээ танив уу
Сэрэхүй өндийн босох уу
Зөн мэдрэмжиндээ итгэж
Зүүд биелэхийг хүсэж
Зөрүү бурууг тунгаан
Зөв замаа чиглэнэ
Хайрхан уулын бэлээр
Хашилт хаалтыг даван
Харгуй жимээр замнан
Хаа хүрэхээ товлоно
Эртний аялгуу эгшиглэж
Эхийн холбоо дэмнэн
Энх тунхийг бэлгэдэн
Эрчим юугаар сүлэлдэнэ
Зөн мэдрэмж эрчилж
Зүрх сэтгэлийг уудалж
Жамт орчлонгийн хүрдийг
Заяа тавилантай холбоно.
Хөөрүү дуугаар аялах
Хүчит давалгаанд сэрэх
Хүй холбоог сануулан
Хүслийн зүйг мэдрүүлнэ
Алд биеийн эрчим
Аажим аажмаар нэмэгдэж
Алаг Дэлхийн хүслээр
Аргагүй түүчээ болном
Мөнх Хөх Тэнгэрээс нь
Мөнгөн бороо шаагиж
Мөрөн гол мэт урсаж
Мөрөөдөл биелэн оршвой

Алхам

Алхам бүртээ өнцөг үүсгэн
Аялгуу хэмийг нь шигтгэн шингээж
Алс хэтийн чигээ тааруулж
Алаг хорвоогийн хүслийг тандаж
Хээр тал, ханхай, говьдоо
Хэмнэл юугаар нь эргүүлэг үүсгэн
Хэлцэл бүрийн утгийг нэгтгэн
Хэвт ёс, заншлыг сэргээнэ
Үй түмэн углаа бүр
Үйлсийн цацлаар оршоох мэтээ
Үлгэр болон туульс хайлахад
Үнэн тодоор илрэх мэтээ
Дамнан дамнан гишгэх бүрийд
Давхар давхар ахих бүрийд
Даамай нэгэн хаалга нээгдэж
Далай ухааны гарц оршвой

Өршөөл

Өнгөт ганганы үнэрт
Өр зүрх минь сэмэрч
Уйлах нулимс хацар даган
Учиг тайлан урсах мэтээ
Өршөөл эрсэн сэтгэлд минь
Өгүүлэн буй итгэлд минь
Өвгүдийн минь зүтгэл тодорч
Өр нимгэн амьсгал уужирнам
Хайрлан буй тэдний минь
Хайлан буй сэтгэл нь
Хавар нөмөрлөх нөмөр мэт
Халуун илчээрээ төөнөн байх юм
Эргэн эргэн тойрон
Эвийлэн эвийлэн хайрлан
Энх тунхыг бэлэглэн
Эрчим юугаараа дэмнэнэ.
Хийх үйлийг минь таниулж
Хэлэх үгсийг минь урсган
Хэтийн зорилго тодорхуйд
Хүсэл болон тунхагланам за
Нэгэн бие мэт урагшилж
Нэрэн тодлох учирлаас
Хаа хүрэх замаа
Харанхуй шөнөөр ч үл гээнэ
Давах даваа бүрээ
Дардан гэж үл бод
Дайчин өвгөдийн сүрийг
Даруу гэж бүү эндүүр

Эвийн ОВ

Эвийн Овоор дэлтэй гөрөөс номхруулж
Эргэх хорвоод гарц юугаан олоход
Эхийн сэтгэлээр нэгийг надад ухааруулах
Эрхэм нэгний үг ухаарал өгнөм

Хайр гэдгээ ойлгож гэмээнэ
Харсан мэдсэн бүхнээ холбоно гэмээнэ
Хат суух насан урсана хэмээнэ
Халшралгүй даван зүтгэнэ хэмээнэ

Нэгэн хэмээр урагшлан бүхүйд
Ний хэмэн болох эгшин бүхүйд
Нэмэр болон дэмнэх бүхүйд
Надад эрчим болон дамнах бүхүйд

Ойлт болон оршихуйд түгэн
Оддоос чимээг шингээн түгээн
Буурал орчлонд бууриа засах
Бидний зүтгэлд хүчин болном

Би ниснэ

Хөх Тэнгэрээр дүүлэн
Хөвсгөр үүлсээр дамнан
Огторгуйн гүнээр аялан
Оршихуйн жамаар замнан
Би ч бас нисэх ёстой
Айзам эгшгээр жигүүрлэн
Алаг зүрхээ хөглөн
Хайр энэрэлийг хүртэн
Хажуудахдаа бас түгээн
БИ нисэхийг хүснэм
АНДийн ирэнд хурцлагдан
Авах гээхийг танин
Тоолох насны учгийг
Тодоор жигүүр болгон
БИ нисэх хэмээн байнам
Өнөөдөр үгүй бол маргааш үгүй
Өнгөт гэрэл үгүй бол өнгө үгүй
Өршөөл үгүй бол энэрэл үгүй
Өд минь гүйцжээ
Би нисэх гэж байна
Хатуу бэрхийг давах шандас юугаан шалган
Хайруу бүхийг давах далавч юугаан бөхлөн
Эдгэрсэн шархаа умартан эрч юугаар хөглөгдөн
Элбэрэл хайрын дуутай би нисэх болно

Тосном

Би гэрэлт нарандаа итгэж байна
Гэгээ татуулсан сүүн замаар хөврөх
Утга төгөлдөр бодолдоо суулгасан
Уртын дууны эрхэм тансаг аялгуунд
Уужим ухаант ардынхаа
Уухайлах дууг оночтойд итгэж байна
Би ҮНЭН байдаг гэж мэдэж байна
Гэнэт мэдэрсэн тавилан юугаар учирч
ГЭР болсон хотол олны хүчинд
Гэгээн тавиланг буйг зөгнөн
Ээрэм талын хөг болон түгэн буйг
Элэг зүрхний гүндээ мэдэрч байна
Би цочоон сэрээх салхийг угтаж байна
Цолмон оддоос ирэх дохио юуг хүлээн
Цойлон дүүлэх хүлэг юугаан зэхэн
ЦОО ухааны эрэл юугаан шингээн
Аадрын үүлийг хураан хүчээ илтгэх
Алсын зам маань дэвтэх цагийг тосном

Хүч нэмнэм

Балчир ухаан тэлэхэд
Бадаг шүлэг урсахад
Тэмүүлэл болон учиг нэмж
Тэртээ алсыг тэмтрэн учирнам
Өдөр өдрийн наран ээхэд
Өмнө тодорсон зүг нээгдэж
Хэлэх үгсээр түүчээ болгон
Хэмнэл болгон урсан байх шиг
Анд нөхдийн дэм тодорч
Авах гээхийн ухааныг шалгахад
Аргагүй зүрхэнд гэрэлтэх гэгээнд
Алаг хорвоогийн өнгө тодорном
Зээ хүрээнд жигдрэн учирч
Жил насаа нэмэн түүчээлж
Учрал болон ундрах ухааралд
Үл тасрах алтан бүс
Өршөөл энэрэл уучлал бүхэн
Өрнөх түүхээр аялан алсрахдаа
Түмэн бээрээр холбон сүлжсэн
Төгөлдөр заяа намайг хөтөлнө
Эвсэг зөөлөн аалинд уярах
Эртний өвгөдийн биеээр дамнан
Хөх Тэнгэртээ ч хамтдаа хүлээх
Хүчит удмын цусан хэлхээс
Ай АНД минь чамдаа зориулсан
Атгахан үгийг минь тогтоон авна уу
Айзам яруу эгшиг уянгаа
Алдуурахааргүй гурамсан сүлжин дамная
Хэлэх үг минь цээжнээс ундарч
Хэрэг болгон илгээн байхуйд
Өр зүрхэндээ хайрыг мэдэрч
Үнэн сэтгэл хүч нэмнэм.

Хүсэл биелмү

Дүүлэн давхих хүлэг минь
Дуулан салхилах сэтгэл минь
Хат суусан итгэл минь
Харанхуй шөнийг ч гэрэлтүүлэх мэт
Ээрэм талдаа өссөн билээ
Эргэн эргэн тойрном билээ
Эрчим юугаараа сүлэн сүлсээр
Элгүн ухаа болном за
Аргамаг хүлгийн тоосонд нь
Аялгуу хөг болон түгэх
Алхаа юугаан тааруулах хэмнэл
Андын тусыг надад өгүүлнэм
Исгэрэх айзам эгшгээр түгнэм
Их ХААНы сүрийг дууднам
Илгээн замнах мөр тодорч
ИРГҮН миний хүсэл биелмү

Өртөө

Нэрлэсний тань дэргэд
Нэмэр болюу гэтэл
Нэхэл болсон үйлийн үр
Намайг чангаах нь юуных вэ
Хэлсэний тань дэргэд
Сэрүүлэг болюу гэтэл
Хэн нэгний хашин үг
Хаалт болох нь юуных вэ
Амласан бол мартах гэж үү
Амьсгал тоолон зүтгэнэм бус уу
Хэлсэн бол үг бус уу
Хэм нэгдэн дэмнэх бус уу
Өртөөлөх үйлийн учиг өрнөж
Өнгөт орчлонгийн жам ёсоор
Өнөө цагаар түүчээ болгон
Өчил болгон өгүүлнэм зэ

Тодолтун

Үүлс мэт хөвөн
Үндэс мэт батжин
Үлгэр мэт өвлөгдөж
Үргэлжлэл болон оршму зэ
Хат болон сууж
Хайруу цагийг давж
Хамтаар урагшлан зорих
Хана мэт үйлийг яанам бэ
Гэгээ болон үзэгдэх
Гийн тодлох учиг буюу
Гэрэлтэн бадамлах гал мэт
Гэр юундаа нэгднэм зэ
Атган байх гар мэт
Зангидан байх сэтгэлийг
Завсар үгүй манах түүчээ
Зарлиг болон ирэв үү
Хэн бүхэн хүснэ үү
Хэрэг болгон зорив уу
Хэлэх үгээр дэмнэнэ үү
Хэрсүү утгаар урлав уу
Амьсгал минь давчдах нь
Ай юуны учир вэ
Айсуй бүхний чигийг
Зөгнөн буй мэдрэмж үү
Чимээ болон цуурайтаж
Чихэнд мэдээ ирэв үү
Чихэр давс мэт орчлонд
Чиглэл болон дэмнэв үү
Таван тивээр аялсан
Тоолол юугаан хүлээе дээ
Тайлал болон оршсон
Учрал болгон илгээе дээ
Мэнд юуг минь мэдсэн бол
Магад үнэнийг таних биз
Мишээн гэрэлтэх сарнаар
Мөр юугаан тодолтун

Уудам

Уудам ухаанаар учгийг тайлвал
Урсгал дөлгөөн мөрөн мэтээ
Урдах замын чигийг харвал
Урган буй цэцэг мэтээ
Төөрөг юугаар цоморлиг дэлгэрч
Түмэн ардын заяа түшиж
Төгс оюунаар гэрэлтэн гийх
Тэрхэнтэй үйлийн учиг тодров уу
Хэн бүхэн тайлах учгийг
Хэрэг болгон дэлгэн буухуйд
Зөн мэдрэмж сэргэн ундарч
Зүүд нойрноос сэрэн өндийнө

Оршихтун

Энд тэндээс эвлүүлсэн
Эрчим юугаар холбосон
Тойрон хүрээлэх ард нь
Тод илрэл болохтун
Хүрээ юугаан жигдрүүлэхтүн
Хүсэл юугаан бадруулахтун
Авьяас юугаан илрүүлэхтүн
Алхам юугаан тааруулахтун
Мандан буй нарыг харна уу
Магад бидний хүчин буй
Өлзий юугаан эрчимнэхтүн
Өгөөж болон бадрахтун
Уухай болон эвлэхтүн
Умраас өмнийг зорихтун
Учиг тайлан замнахтун
Ул болон үлдэхтүн
Дээрээс биднийг замнахтун
Дэрлэгүн утгаар нь хөглөхтүн
Дэмнэн дамнан мөнхрөхтүн
Дэргэдэх замыг тодлохтун
Мөр юугаан үлдээхтүн
Мөчир юугаан ургуулахтун
Мөнх Хөх Тэнгэртээ
Мэнд болон оршихтун

Бидний тавилан

Мөр нь Гүн СУУ билэгээр тодорч
Мөнхийн болоод одоо ирээдүйг зөгнөж
Мандан буурах төлөв бүхнийг шүтэлцээг
Магад үнэнээр гаргах КАУ Жүй Ир буюу

КАТУ ЭН ухаанаар эвлүүлэх түрлэг
КААН ухаанаар өвлүүлэх учиг
Харвах сум мэт бай юугаан
Харцага бүргэд мэт онилном зэ

Сүргийн манлай болсон
Сүлд тугийг бадрааж
СУУ билэгээр цогцолж
Сургааль бүхнээр биелж

Ашдын заяаг тулах
Андын ДЭМ-ээр мөнхөрч
Аадар болон мохоох
АЛТАН бүхнээр тодолму

МӨНХ Тэнгэрийн хүчин дор
Мөрлөн явах ӨВ ГҮДийн ухаанд
Мөнхрөхүйн жам ИХ ЗАСАГ
Мөр болох бидний тавилан буй за

Мод

Талд ургасан улиас модны үндэс мэт
Тайван бөгөөд бат сууж дэлгэрсэн биз ээ
Танхил насан өнгөрч буйг ухаарсан цагтаа
Таавар мэт орчлонг мэдрэн тольдном зэ
Элсэнд ургасан эгэл нэгэн тоорой мэт
Эр болж хат болж оршихуйд сүвлэж
Энд тэндээс гэрэлтэн байх сувданд шингэж
Эх бүхний заяа тавиланг тодлох буюу зэ
Хаданд ургасан хайлаас модны үндэс мэт
Хатуу бүхнийг даван туулах хүчин болж
Хайр элбэрэл ухаарал бүхнээр дэлбээлж
Харийн холд ч эрчим юугаан түгээнэм зэ

Хэлхээс

Зөөлөн гэж бодно уу зүрхийг минь
Зөвийг өгүүлнэ гэж ухна уу бодлыг минь
Зүүднээс сэрсэн гэж мэдэрнэ үү сэтгэлийг минь
Зүсэр бороо мэт дэвтээнэ гэж тайлна уу харцыг минь
Чин үнэн гэж юуг хэлнэ вэ
Чимхийн төдий орох эрчмээр тэтгэгдэх буюу за
Чихэр мэт давс мэт гашуун байж болох ч
Чиглэл хэмээн голчоо болгон харнам за
Аадрын үүл мэт намайг нөмрөх буюу за
Алтан хэмээх нь юуг тодлох гэж ухаарнам зэ
Ашдын тавиланд хүсэл болон дэлгэрэх зүйг
Амар болгон нэрлэн байж тунхагланам за
Ээдрээ бүхнээ гарган байж эвлэнэм зэ
Эрчим болгон сүлэн байж тунарах буюу
Ээлэг занд түлхүүр болж хүрээ үүсгэн
Энэрэл ухаарлын хэлхээс болон хамарнам за

Цаган ирэхэд

Замбуу тивийн гүйлдээр
Захгүй орчлонгийн хөвөөгөөр
Солонгон гэрлээр хэлхэж
Сонин болгон оршоож

Алд алдаар тунарах
Айзам хөг эгшиглэн
Аргагүй зүрхэнд хүрэхэд
Амсар нээгдэн тосму

Төөлөх хаяанд түмээр тоологдон
Түлхүүр болон гэрлээр түгэн
Хээнээс учиглан хэрэг зүглэхэд
Хэтийн тавилан намайг дуудав уу

Арга билэг авьяас бүрээ
Аргагүй эргэх учиг тулахад
Алаг зүрхний хүсэл нэгдэж
Атаа Тэнгэрээр золгон баймуй

Хөөрч догдлох үүлсийн чимээ
Хүмүүний ЕРТӨНЦӨД бодол түгээнэм
Хүсэл болсон цаган ирэхэд
Хөрст Дэлхий хайраар илбэнэм

Юунд хэлхнэм

Үндэс мөчирөөрөө салаалж
Үйл юугаараа нэгдэж
Үргэлжлэл болон орших
Үрс балчирууд минь
Халгах түүхийн үргэлжлэл
Хатуу бүхний эхэнд
Хайрах цас мэт үгсээр
Хажуудахаа хэмлэх нь юуных вэ
Өвгүдөөс ургаагүй мэт
Эмгүдээс унаагүй мэт
Үнэн гэдгээр учиглаагүй мэт
Үгсийг юунд хэлхнэм бэ
Алаг зүрхэндээ бүгдийг
Агуулан байх сэтгэл шүү
Алагхан хорвоогийн жамыг
Туулан байж, танин байж
Түшин байж, товлон байж
Хэлхээ бүхнээ бөхөлж
Хэтийн замаар замнах бус уу
Ай үрс минь
Амнаас гарах үгсээр
Аргамж юу бөхөлнөм шүү
Алдуурах мөч бүхэнд
Ашдын тавилан тодорном зэ

Хайр

Үнэнээр замнахыг хайр гэж хэлнэм зэ
Үйлээрээ харуулахыг хайр гэж ухнам за
Үргэлжлэл болж ургахыг хайр гэж ухаарнам за
Үг минь чамайг дэмнэж байвал тэр хайр
Эхлэл төгсгөл гэж байдаг бол тэр хайраар хэмжигдэж
Энэхэн замбад нар мэт гэрэлтэж хүртнэм зэ
Ээлэг зан эвсэг ухаанд шигтгээ болж
Эрдэм оюунаар хүчээн нэмж түгнэм зэ
Торго мэт аядуу зөөлөн буюу тэр
Тос мэт асан дүрэлзэн бадамлах буюу за
Тоолох насан дууссан ч үргэлжлэн байгааг нь мэдэрч чадвал
Таны миний бидний тавилан тэр буюу за

Хаш Эрдэнийн

Будан татсан Тэнгэрт нь

Буурал хангай анирлаж

Буцаад ирэх сэтгэлд нь 

Булаг шанд нь оргилном зэ

Хайр энэрэл түгэн 

Хатан зориг бялхан

Хагацал гуниг мартагдан

Хайруу өвлийг давам за

Өндийн боссон зүрх нь

Өнгийн солонгоор туяарч

Өвлүүлсэн түүхийн гэрэлт мөч

Өнөд намайг дуудах юм

Эл ГЭР -ийн Эзэн буюу за

Энх тунхийн мэнд буюу за

Эрч юуг эвээр бөхөлж

Эрдэм болж оршихуйд бадарнам за

Таних мэдэх нь талаар давам за

Таарсан бүхэн нь сөгдөн мөргөм зэ

Ташуур болж хүчийг мэдрүүлнэм зэ

Таны миний хүсэл биелнэм зэ

Хатууг цайруулах хүчин буюу зэ

Хавар буусан эрчим буюу за

Хан Тэнгэртээ энэ л хэвээрээ

Хаш Эрдэнээр хүрээгээн босгоюу за

Тэтгэюү зэ

Уурласан бүхэн дайсан бус
Инээсэн бүхэн нөхөр бус
Өвгөдийн үгийг мөр болгоюу зэ
Ухаан билэг юугаан
Уужим  сэтгэлээр тэтгэюү зэ
Сэтгэл гээч сэлэн байх далайн давалгаа мэтээ
Сэлүүрээ барин давалгаа юуг
Тогтоон байх хүчит эрчим буюу зэ
Уужим гүн ухаанаар урд замаа харнам зэ 
Ухаарал хайрласан үгийг өөлж бүү тараанам за